Christophe Lambrechts
Blog
ESC17: dag 2
De dag begon goed met een douche welke de badkamer in één grote waterplas veranderde. Met andere woorden de douchestraal was te ijverig. Maar gelukkig had het heel de nacht gesneeuwd, welke mooi bleef liggen.
Ontbijt was even zoeken, maar ook dit kwam allemaal op zijn pootjes terecht. Een leuk buffet dat zelfs beter was dan op onze vakantie in Laax. In de voormiddag was een korte plenaire zitting en voorstelling van de workshops. Aangezien ik nergens voor ingeschreven was, moest ik opzoek naar een leeg plaatsje. Zo kwam ik terecht in een groep over (international) solidarity. Iets waar ik niets vanaf wist. Kort samengevat komt het er op neer dat je van uit een bepaalde NUS vraagt aan andere voor steun. De eerste sessie in de voormiddag was redelijk aftastend. In de namiddag konden we concreter werken aan enkele guidelines welke omschrijven hoe je een goede solidarity call zou kunnen schrijven. Voor de volgende dagen is er gelukkig de reader, welke wel zo handig is.
Maar voor het zo ver was, er was lunch. Die mag dan misschien niet zo heel smaakvol geweest zijn. Maar je kan niet alles hebben. Lees vooral verder. Na luch was er een gescheiden sessie rond gender issue's. Het leek aanvankelijk niet een probleem, mannen en vrouwen zijn toch gelijk behandeld. Maar sommige leden van de oost-blok landen wisten er in de male-group een interessante blik op te werpen. Er moet nog wel wat aan gewerkt worden.
Tijdens de break in de namiddag werden we overladen met sandwiches en andere lekkere dingen. Beetje er over. Na de laatste workshop werd er wat druk gezet achter de tijd, want we moesten optijd op het klassieke concert zijn. Er was gezegd formal dress en dat kan heel letterlijk genomen worden. Ik viel gelukkig niet uit de toon, maar als ik het dat had geweten dan zou ik mijn beste kleren mee gebracht hebben. Welke hier goed hadden gepast. Voroaf een receptie in een VIP ruimte, ook dat was er weer over. Eten en drinken in overvloed. Het klassieke concert bestond eigenlijk enkel uit bekende composities, welke dan nog eens sterk waren ingekort. Het kon dus beter.
Op de aansluitende receptie spraken we nog met iemand van de pers. Ik dacht van Science Magazine, maar ik kan dat verkeerd verstaan hebben of die mens kan zich verkeerd hebben voorgesteld. Raar type, beetje Micheal Moore, echt een journalist. Verder dan ook nog wat networking. Meest speciale was wel de vice-rector van de universiteit waar heel dit event doorgaat. Ik had maar een kort gesprekje met hem, maar het was wel grappig dat hij mij volgde tot aan de garderobe. Heel aardige kerel.
De dag werd uiteindelijk afgesloten met een café bezoekje. Meer specifiek in de El Mojito bar. Niet echt iets met een aantrekkelijke look vanbuiten, maar wel veel coctails. Wanneer we door gingen, rond 23u30, schreven we, meer in detail Tessa, nog iets op een van de houten palen aan de toog. Ze zijn er speciaal voor gemaakt. Na middernacht hebben we in de bar van de dormitory het een en ander gedronken en pool gespeeld. En ik heb er twee keer voor gezorgd dat het team waar ik in was heeft verloren. Voel me er nog steeds slecht voor. Gelukkig was er nog de aankomst van Inge en wist Emil het een en ander te relativeren.
En dan het leukste van de dag. Toen ik naar bed wilde kwam ik tot de ontdekking dat mijn roommate de sleutel mee had. Na heel veel gezeur aan de receptie hebben ze eindelijk om 3u de deur open gedaan met een loper, welke zogezegd eerst niet bestond.
Nog enkele trivia weetjes (over het woordje triviaal had ik zelfs een discussie hier, wat iets zegt over de diepgang):
- Ze hebben heel efficiente liften volgens een continu systeem. Het is zoals een roltrap, maar dan verticaal. Je springt in een soort van doos en die gaat dan naar boven. Direct daarna komt een andere doos. Er zijn geen deuren in, dus veiligheid is mischien niet 100%.
- De aula waar de plenaire zittingen doorgaan is super modern. De borden gaan elektrisch op en neer. Overal hangen microfoons en camera's, wat maakt dat ze alles direct kunnen streamen. Nooit eerder gezien. Ze gebruiken dat wel niet allemaal.
- Internet is hier goed voorzien. Stopcontacten in overvloed, dus laptops zijn meer dan welkom.
- Maar het internet is niet perfect. Er is Eduroam, maar het werkt dus niet out of the box. Dus als je de settings niet thuis uitzoekt, dan heb je een probleem. Gelukkig is er ook een andere manier om verbinding te maken.
- Naar mijn gevoel zijn er geen 120 deelnemers. Maar lees nu niet dat ik vind dat er te weinig volk is.
- Na twee dagen ben ik helemaal in het Engels aan het denken. Het is zelfs gemakkelijker om met nederlandstalige Engels te spreken, dan elke keer over te schakelen.
- Tussendoor heb ik dan ook nog een beetje gewerkt met Thomas aan dat topic ding rond communicatie. Morgen hebben ze een soort van lunch meeting er over.
|
|
|
|
|
|
Voeg commentaar toe
Blijkbaar zijn dat Paternoster-liften [ http://en.wikipedia.org/wiki/Paternoster ]. Is er iets wat Wikipedia niet weet? Geef mij toch maar een trap...
Die liften zou ik wel eens willen zien, lijkt me leuk (voor een tijdje)
De les juridische ging over Auteursrechten enzo. Bescherming van ideeën/uitvindingen met een patent (=octrooi), merknamen met een trademark en vormgevingen met een copyright. En daar is onze prof uit Leuven dan 3 uur over bezig geweest. Hij raadde zelf al aan, en dat is ook maar best, om hem te onderbreken met vragen omdat de les anders lang en saai zou zijn.
Als goede informatici kwam natuurlijk ook de vraag meteen naar boven of het downloaden van films en muziek nu strafbaar is of niet :)
Maar veel heb je in ieder geval niet gemist.
groeten
Ik ben twee jaar geleden ook in Praag op die universiteit met de continu-liften geweest. Iemand had toen een franstalige student wijsgemaakt dat de liftbakjes bovenaan en onderaan omkantelen en hem er dan op de bovenste verdieping ingeduwd. Roepen dat die deed, maar hij kwam er in de goede richting uit. En die liften zijn inderdaad niet echt veilig :-)
Veel plezier nog in Praag.